Bilimsel Madencilik Dergisi

Bilimsel Madencilik Dergisi

Cilt 38 - Sayı 1 (Mart 1999)
Flotasyonda Su ile Taşınım Modelleme Yaklaşımlarının Değerlendirilmesi - An Evaluation Of The Entrainment Modelling Approaches İn Flotation
Sayfa 13-30 Özcan Y. Gülsoy

 ÖZET

Flotasyonda, malzemelerin konsantreye taşınmalarında önemli iki mekanizma mevcuttur: Gerçek

flotasyon ve su ile taşınım. Gerçek flotasyon sadece hidrofobik tanelerin kazammıyla ilgilidir.

Fakat su ile taşınım hem hidrofılik hem de hidrofobik minerallerin kazanımdan üzerinde önemli

etkiye sahiptir.

Hidrofilik minerallerin konsantreye taşmımları konsantrede kazanılan su miktarı ile doğrudan

ilişkilendirilerek modellenebilmektedir. Fakat, hidrofobik minerallerin ne kadarının su ile

taşındığının ölçülmesi mümkün değildir. Hidrofobik minerallerin su ile taşmımınm belirlenmesi

için farklı yaklaşımlar kullanılarak çeşitli modeller geliştirilmiştir.

Bu makalede su ile taşınım modelleri ve ilgili yaklaşımlar sunulmuştur. Warren (1985), Ross

(1990) ve Gülsoy (1995) tarafından önerilen modeller kullanılarak bir grup yarı kesikli flotasyon

test verisi için su ile taşınım hesaplanmış ve bunların birbirleriyle kıyaslamaları yapılmıştır.

ABSTRACT

There are two important mechanisms for the recovery of particles in flotation: True flotation and

entrainment. True flotation deals with only hydrophobic mineral recovery. Entrainment has an

effective role on the recovery of not only hydrophilic but also hydrophobic mineral recoveries.

Hydrophilic entrainment could be modelled by relating water recovery with solids recovery.

However, direct measurement of the hydrophobic entrainment is not possible. By using different

approaches, several mathematical models were developed for the determination of hydrophobic

entrainment.

In this paper, entrainment models and related approaches were presented. Amounts of entrainment

were calculated from Warren‘s (1985), Ross‘s (1990) and Gülsoy‘s (1995) entrainment models by

using a set of semi batch flotation test results and these were compared with each other.

Türk Kömürlerinin Kendiliğinden Yanmaya Yatkınlığı - Ilgın Linyitleri Örneği - Spontaneous Combustion Liability Of Turkish Coals - Ilgın Lignites As An Example
Sayfa 45-52 Cem Şensöğüt

 ÖZET

Kömürün kendiliğinden oksidasyonu temel anlamda kendiliğinden yanmadır. Kömür ve oksijenin

mevcudiyetinde, ekzotermik bir reaksiyon oluşur ve açığa çıkan ısı uzaklaştınlamadığmda, kömür

sıcaklığında bir artışa neden olur. Bu oksidasyon işlemi kömür kütlesi tutuşuncaya kadar devam

edecektir. Bu olay, "kömürün kendiliğinden yanması" olarak literatürde yer bulmuştur. Bu

makalede, Türk kömürlerinin kendiliğinden yanmaya yatkınlıkları konusunda daha önce yapılan

çalışmaların sonuçlarına yer verilmiştir. Ayrıca, mevcut çalışmanın amacı olarak, kesişim noktası

metodunun uygulanması ile Ilgın kömürlerinin kendiliğinden yanmaya yatkınlıkları araştırılmıştır.

ABSTRACT

Self-oxidation of coal mainly results in spontaneous combustion. In the presence of coal and

oxygen, a reaction mostly occurs giving off heat that causes an increase in the coal temperature if

not dissipated. So called oxidation process will go on until the mass of coal will ignite. This

phenomenon is commonly known as spontaneous combustion. In this study, the results of the

previous works carried out to search the liability of Turkish coals to spontaneous heating will be

summarised. Additionally, as the objective of the present study, the coal samples from Ilgm

District were investigated in terms of liability to spontaneous combustion by the utilisation of the

crossing point temperature method.